Je kent dat vast wel, je zit in een kamer met een heleboel gezellige mensen. En dan ineens gebeurt er iets. Alsof het licht aan gaat of zo. Er is iets aan de sfeer veranderd. Iets positiefs.
Dat maakte ik zaterdag 29 augustus mee in de Vasim. Het was de dag van Rose Muberalugo. Als vrijwilliger op tal van terreinen werd zij eindelijk eens goed in de schijnwerpers gezet. En terecht. Want als er één persoon is die zich actief voor Hatert in zet, dan is zij het wel. En wie haar kent, zal dit ook herkennen, als Rose binnenkomt gebeurt er iets.
Inmiddels is Rose bij zoveel stichtingen betrokken dat velen het overzicht kwijt zijn. Maar wel met steeds 1 overeenkomst: zij wil iedereen die het moeilijk heeft verder helpen. En waarom? Volgens Rose omdat zij vroeger zelf niets had. Als vluchteling met niets in Nederland kwam. Niet kon lezen, niet kon schrijven, gewoon met helemaal niets. Als geen ander weet zij dus hoe dat voelt. En wat heeft ze zich daaruit gewerkt!
Typerend voor Rose, nadat ze van onze burgemeester een bloemetje ontving, was de uitspraak die ze in haar speech nog even deed: ‘Ik wil van Hatert de leukste wijk van Nijmegen maken.’ En dat horen we zo graag!
Dank je wel Rose.
En dank je dat je bij ons in Hatert woont.
